Mojżesz i Góra Nebo w Jordanii

 

Historia Góry Nebo (802 m n.p.m) wiąże się z zapisami Starego Testamentu. Położona jest w zachodniej części Jordanii, niedaleko Morza Martwego i Madaby. Z niej to rozciąga się wspaniała panorama na Dolinę Jordanu aż do wybrzeża Morza Martwego. W starożytności obok tej góry istniało miasto Nebo, wymieniane kilkakrotnie w Starym Testamencie. Tereny dzisiejszej Jordanii w starożytności zamieszkiwały plemiona Ammonitów, Edomitów, Moabitów i Nabatejczyków.

To tutaj, zgodnie z zapisami w Starym Testamencie, Bóg kazał Mojżeszowi wspiąć się na wysoką górę, aby mógł stamtąd przed śmiercią zobaczyć cel swojej czterdziestoletniej wędrówki – kraj Kanaan, Ziemię Obiecaną. Tutaj, po zejściu z Góry Nebo, Mojżesz zmarł, mając około 120 lat; nikt nie zna jednak miejsca Jego grobu…

Rozdział 32 Księgi Powtórzonego Prawa przytacza polecenie jakie Bóg wydał Mojżeszowi:

– (Pwt 32,48-52)

Potem rzekł Pan do Mojżesza tego samego dnia: Wstąp na tę górę Abarim: górę Nebo, w ziemi Moabu naprzeciw Jerycha, i spójrz na ziemię Kanaan, którą daję w posiadanie Izraelitom. Umrzesz tam na górze, na którą wejdziesz, i połączysz się ze swymi przodkami, jak zmarł Aaron, brat twój, na górze Hor i połączył się ze swymi przodkami. Ponieważ nie byliście mi wierni między Izraelitami przy wodach Meriba pod Kadesz, na pustyni Sin, nie objawiliście mej świętości wśród Izraelitów, dlatego tylko z daleka ujrzysz tę ziemię, lecz ty tam nie wejdziesz do tej krainy, którą Ja daję Izraelitom.”

A w rozdziale 34 tej samej Księgi opisane jest wykonanie przez Mojżesza nakazu Boga:

– (Pwt 34,1-6)

„Mojżesz wstąpił ze stepów Moabu na górę Nebo, na szczyt Pisga, naprzeciw Jerycha. Pan zaś pokazał mu całą ziemię Gilead aż po Dan, całą – Neftalego, ziemię Efraima i Manassesa, całą krainę Judy aż po Morze Zachodnie, Negeb, okręg doliny koło Jerycha, miasta palm, aż do Soaru. Rzekł Pan do niego: Oto kraj, który poprzysiągłem Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi tymi słowami: Dam go twemu potomstwu. Dałem ci go zobaczyć własnymi oczami, lecz tam nie wejdziesz. Tam, w krainie Moabu, według postanowienia Pana, umarł Mojżesz, sługa Pański. I pochowano go w dolinie krainy Moabu naprzeciw Bet-Peor, a nikt nie zna jego grobu aż po dziś dzień.”

Na tej górze w IV wieku, chrześcijanie zbudowali sanktuarium poświęcone Mojżeszowi; w VI i VII wieku sanktuarium przekształcono w bazylikę z kaplicą chrzcielną z pięknymi mozaikami; w XIII wieku, po zajęciu tych terenów przez muzułmanów, bazylika została zniszczona.

Obecnie na szczycie góry znajduje się odbudowane przez Franciszkanów Sanktuarium Mojżesza z klasztorem. Od 1932 roku terenem tym opiekują się zakonnicy z Kustodii Ziemi Świętej, samodzielnej jednostki organizacyjnej, której patronem jest św. Antoni z Padwy a znakiem rozpoznawalnym krzyż jerozolimski.

Od 1933 roku, cały czas z przerwami, trwają prace wykopaliskowe, które potwierdzają historię tego miejsca jako ośrodka kultu chrześcijańskiego, poświęconego Mojżeszowi. Odkryto wiele ciekawych mozaik z okresu bizantyjskiego a najważniejsza to znajdująca się w baptysterium, pochodząca z 531 roku i przedstawiająca sceny myśliwskie oraz pasterskie.

Górę Nebo, w ramach pielgrzymki do Ziemi Świętej w 2000 roku, odwiedził papież Jan Paweł II a w 2009 roku papież Benedykt XVI.

Symbolem tutejszego miejsca jest krzyż opleciony przez węża, wykonany z brązu przez włoskiego artystę Giovaniego Fantoni. Dzieło to jest odwołaniem do dwóch wydarzeń biblijnych, ujętych w jednym zdaniu: „A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak Syn człowieczy będzie wywyższony na krzyżu”.

W roku jubileuszowym, upamiętniającym wizytę papieża Jana Pawła II na Górze Nebo, ustawiono rzeźbę, zaprojektowaną przez Vincenzo Bianchi, na której widnieje łaciński napis z Listu do Efezjan (Ef 4,6): „Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich”

Z Górą Nebo wiąże się też inna historia zapisana w Starym Testamencie. Tutaj w pieczarze, po zburzeniu Jerozolimy w 586 r p.n.e., miała być ukryta przez proroka Jeremiasza Arka Przymierza i Ołtarz Kadzenia. Wejście do pieczary zostało zasypane kamieniami, co uniemożliwiło Jej odnalezienie.

Na ten temat czytamy w Drugiej Księdze Machabejskiej:

– (2 Mch 2,4-6)

„Było w tym piśmie [napisane], jak z Bożego polecenia prorok kazał nieść za sobą namiot i arkę, gdy wyszedł. Kiedy zaś wszedł na górę, na którą Mojżesz wstąpił i [z której] przyglądał się dziedzictwu Bożemu, przyszedłszy tam znalazł Jeremiasz pomieszczenie w postaci pieczary. Umieścił tam namiot, arkę i ołtarz kadzenia, a wejście zarzucił kamieniami. Kilku z tych, którzy mu towarzyszyli, wróciło, aby zaznaczyć drogę, ale już nie mogli jej odnaleźć.”

Góra Nebo jest czczona przez wyznawców religii judaistycznej, chrześcijańskiej i islamu jako Miejsce Święte.

Pobyt na tej Świętej Górze zrobił na mnie wielkie wrażenie; fizyczne dotknięcie miejsc związanych z zapisami Starego Testamentu i wielowiekową historią, rozbudziło we mnie ciekawość i chęć powrotu do lektury tych starych tekstów biblijnych…

(W opisie korzystałam z różnych dostępnych źródeł)

 

 

3 odpowiedzi do artykułu “Mojżesz i Góra Nebo w Jordanii

  1. Tomasz

    Fantastyczne!

    Dziękuję Mario:)

    Historia Mojżesza wiele mówi o Bogu. Chociaż Mojżesz nie zasłużył na wejście do Kanaan, to dostał możliwość widzenia.

    Fascynująca historia.

  2. Puella Clara

    Robi wrażenie!
    Ciekawe, jakie widoki miał Mojżesz.. Ziemia Kannan była wówczas przebogata..
    Podobają mi się zdjęcia, mają w sobie ten specyficzny klimat.

    Mario, dziękuję za tę wspaniałą wirtualną wycieczkę 🙂

  3. Maria

    Na mnie też zrobiła wielkie wrażenie…cieszę mnie, że udało podzielić się  tą historią Mojżesza…:)

     

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

rfwbs-slide
Przejdź do paska narzędzi