Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele upatruje swą siłę…

To mówi Pan Bóg: Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele upatruje swą siłę, a od Pana odwraca swe serce. Jest on podobny do dzikiego krzaka na stepie, nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście; wybiera miejsca spalone na pustyni, ziemię słoną i bezludną. Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi; nie obawia się, skoro przyjdzie upał, bo utrzyma zielone liście; także w roku posuchy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców. Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne – któż je zgłębi? Ja, Pan, badam serce i doświadczam nerki, bym mógł każdemu oddać stosownie do jego postępowania, według owoców jego uczynków.

Jr 17,5-10

To jest pokusa dla wielu… Uwierzyć w szczęście nowej wieży Babel, przyjąć ludzką uzurpację etyki. Prowadzi do pustki!

Perły Słowa

3 odpowiedzi do artykułu “Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele upatruje swą siłę…

  1. Puella Clara

    Ziemia pustynna, słona, bezludna – miejsca bezwodne – to tam w biblijnym świecie błąkają się demony!!
    Dlaczego człowiek sam chce się skazać na taki los? Pycha, najgorszy z grzechów, to ona prowadzi do zguby. W każdej epoce byli ludzie zadufani w swojej sile, ale teraz to już nabrało dużego rozpędu.
    Całe szczęście w siłę rośnie i nurt odwrotny, ludzie wracają do Pana i nie boją się o tym mówić. W chrześcijaństwie „ilość” zaczyna przechodzić w „jakość”.

    Tak bardzo chce mi się odpowiedzieć słowami psalmu:)

    „Zawołałem z ucisku do Pana,
    Pan mnie wysłuchał i wywiódł na wolność.
    Pan jest ze mną, nie lękam się:
    cóż mi może zrobić człowiek?
    Pan ze mną, mój wspomożyciel,
    ja zaś będę mógł patrzeć z góry na mych wrogów.
    Lepiej się uciec do Pana,
    niż pokładać ufność w człowieku.
    Lepiej się uciec do Pana,
    niżeli zaufać książętom.”
    (Ps 118, 5-9)

    No i oczywiście cały Psalm 1:

    „Szczęśliwy mąż,
    który nie idzie za radą występnych,
    nie wchodzi na drogę grzeszników
    i nie siada w kole szyderców,
    lecz ma upodobanie w Prawie Pana,
    nad Jego Prawem rozmyśla dniem i nocą.
    Jest on jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą,
    które wydaje owoc w swoim czasie,
    a liście jego nie więdną:
    co uczyni, pomyślnie wypada.
    Nie tak występni, nie tak:
    są oni jak plewa, którą wiatr rozmiata.
    Toteż występni nie ostoją się na sądzie
    ani grzesznicy – w zgromadzeniu sprawiedliwych,
    bo Pan uznaje drogę sprawiedliwych,
    a droga występnych zaginie.”

    1. Tomasz Autor

      Istnieje pokusa pychy grupowej. Wieża Babel to symbolizuje… To mi się wydaje najgorszą pokusą dla współczesnych. Nazwać swój grzech odmiennością i w tłumie „realizować” wolność. Wiadomo, najgorsze kajdany.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

rfwbs-slide
Przejdź do paska narzędzi